Przydomowa oczyszczalnia ścieków składa się ze zbiornika trzykomorowego wykonanego
z włókna szklanego (masa ME 450 g/m2) i żywicy poliestrowej (POLIMER-108 V-50)
oraz drenażu rozsączającego. Zbiornik jest w kształcie walca i ma zagłębienia
konstrukcyjne, które zwiększają wytrzymałość zbiornika na zgniecenie i
wypieranie wody gruntowej (Rys. 1 i Rys. 2). Przydomowa oczyszczalnia jest
urządzeniem, które oczyszcza ścieki bytowo-gospodarcze pochodzące z
domu jednorodzinnego, wielorodzinnego (max 15 osób), domków działkowych,
pensjonatów, moteli i pozwala na odprowadzenie ich w stanie oczyszczonym do gruntu.
Gazy powstające podczas procesów oczyszczalnia ścieków wydostają się na zewnątrz
poprzez przyłącze kanalizacyjne doprowadzające ścieki do osadnika. Przyłącze to połączone
jest z pionową kanalizacją wewnętrzną w budynku. Pion ten musi być zakończony kominkiem
wentylacyjnym wyprowadzonym nad kalenicę dachu.
Aby proces oczyszczania był skuteczny, musi
trwać - co najmniej trzy dni, stąd wymaganie właściwej objętości
zbiornika.
Pojemność osadnika gnilnego musi uwzględniać następujące elementy :
» Liczbę mieszkańców, (do obliczeń przyjmujemy zrzut ścieków
od jednego mieszkańca - qśr = 150 litrów/M/dobę)
» Zastosowaną technologie oczyszczania, (okres między kolejnymi
operacjami opróżniania osadnika (co najmniej raz na 2 lata))
Objętość osadnika musi pomieścić:
» Ścieki przepływające przez osadnik, z uwzględnieniem co najmniej
3 dniowego okresu przetrzymania
» Objętość gromadzącego się na dnie osadu
» Objętość kożucha tworzącego się na powierzchni
Do osadnika gnilnego nie wolno wprowadzać wód opadowych i drenarskich.
Ważne informacje o osadnikach gnilnych:
» Osadnik nie powinien być posadowiony dalej niż 10 m od budynku. Jeżeli odległość ta musi być większa,
przewód dopływu ścieków należy ocieplić.
» Pojemność osadnika powinna być dobrana do ilości ścieków do oczyszczania na dobę (liczby użytkowników).
» Teoretycznie przetrzymanie ścieków w osadniku gnilnym wynosi trzy doby. Należy się upewnić, że określony
osadnik gnilny gwarantuje trzydobowe przetrzymanie ścieków, a co za tym
idzie prawidłowe podczyszczanie.
» Możliwe jest ustawienie dwóch osadników gnilnych jeden za drugim. Osadnik większy posadowiony jest jako
pierwszy.
» Osadnik gnilny nie może być zakopany zbyt głęboko (max. 80 cm)
Zakres i warunki stosowania drenażu
Najczęściej spotykanym rozwiązaniem w zakresie doczyszczania jest rozsączenie
ścieków w gruncie przy pomocy systemu drenażowego. Drenaż rozsączający jest
integralną częścią przydomowej oczyszczalni ścieków, w której układ rur drenażowych
doprowadza ścieki do miejsca dalszego ich oczyszczania. To dalsze oczyszczanie (doczyszczanie)
odbywa się w specjalnie skonstruowanym rowie lub polu drenażowym. System rozsączania ścieków
składa się z drenów, czyli rur PCV o przekroju 110 mm, ułożonych co najmniej 0,6m pod
powierzchnią terenu w rowach drenażowych. System ten przykryty jest geowłókniną, która ma :
1. chronić rurę drenażową przed zamuleniem ziemią
2. chronić rurę drenażową przed korzeniami
3. stanowić osłonę termiczną drenażu
Dreny są układane w warstwie żwiru przykrytej od góry geowłókniną,
zabezpieczającą przed dostaniem się drobnych cząstek ziemi do warstwy
żwiru. Cząstki te mogłyby "zakleić" przestrzenie pomiędzy ziarenkami
żwiru i uniemożliwić przesączanie się ścieków, a przez to uniemożliwić
rozwój bakterii oczyszczających ścieki. Warstwa ta spełnia rolę złoża
biologicznego. To tutaj rozwijają się bakterie tlenowe, dzięki, którym
odbywa się proces oczyszczania ścieków.
Złoże wymaga dostępu powietrza, dlatego wykonujemy na końcu rur
rozsączających kominki napowietrzające.
Zastosowanie systemu oczyszczania ścieków z drenażem rozsączającym
warunkowane jest występowaniem wód gruntowych na głębokości co najmniej
1,5m od linii ułożenia rur drenarskich i odpowiednia przepuszczalnością gruntu.
Warunki miejscowe nie zawsze sprzyjają zastosowaniu drenażu rozsączającego.
Można wtedy zastosować zmodyfikowane rozwiązania dostosowane do istniejącej
sytuacji. Na przykład w wypadku kiedy poziom wody gruntowej jest wysoki,
aby zapewnić grubość warstwy filtracyjnej 1,5m, trzeba ułożyć drenaż w
sztucznym nasypie tzw. Kopcu filtracyjnym. Umieszczenie drenażu w nasypie
powoduje konieczność zastosowania pompy podającej ścieki z osadnika do drenażu.
Przebieg procesów oczyszczania ścieków
Zasada działania przydomowej oczyszczalni ścieków polega na dwuetapowym
oczyszczaniu ścieków bytowo-gospodarczych (osadnik gnilny + drenaż rozsączający).
Pierwszy etap zachodzi w osadniku gnilnym, jest to wstępne mechaniczno-biologiczne
oczyszczenie, przy pomocy bakterii beztlenowych. W procesach flotacji i sedymentacji
oddzielone są części stałe zawarte w ściekach od części płynnych.
Części stałe opadają na dno tworząc osad, który ulega fermentacji, w czasie
której następuje rozkład związków organicznych przez bakterie na produkty rozpuszczalne
w wodzie. Drugi etap to biologiczne oczyszczanie ścieków w drenażu rozsączającym.
Ścieki infiltrujące przez grunt lub warstwę filtracyjną są doczyszczane w wyniku
zachodzących procesów fizycznych, chemicznych i biologicznych. Adsorpcja ścieków
na powierzchni cząstek gruntu lub filtru powoduje intensywny rozwój mikroorganizmów
tworzących tzw. błoną biologiczną. Mikroorganizmy te powodują rozkład zanieczyszczeń
organicznych na stałe i gazowe produkty nieorganiczne. Jednocześnie w gruncie zachodzą
chemiczne procesy strącania zanieczyszczeń nieorganicznych, które w zależności od
warunków panujących w gruncie mogą być gromadzone lub wymywane.
|
