PRZYDOMOWA OCZYSZCZALNIA ŚCIEKÓW 2250l

Indeks: Trzykomorowa 2250l

4 000,00 zł
Brutto

Przydomowa oczyszczalnia ścieków składa się ze zbiornika trzykomorowego wykonanego z włókna szklanego i żywicy poliestrowej oraz drenażu rozsączającego. Osadnik gnilny przeznaczony jest do wstępnego oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych na drodze sedymentacji, flotacji i fermentacji osadów powstałych z zatrzymanych zawiesin. 

Ilość

  • Security policy (edit with Customer reassurance module) Security policy (edit with Customer reassurance module)
  • Delivery policy (edit with Customer reassurance module) Delivery policy (edit with Customer reassurance module)
  • Return policy (edit with Customer reassurance module) Return policy (edit with Customer reassurance module)

Przydomowa oczyszczalnia ścieków składa się ze zbiornika trzykomorowego wykonanego z włókna szklanego i żywicy poliestrowej oraz drenażu rozsączającego. Osadnik gnilny przeznaczony jest do wstępnego oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych na drodze sedymentacji, flotacji i fermentacji osadów powstałych z zatrzymanych zawiesin. Gazy powstające podczas procesów rozkładu zanieczyszczeń zachodzących w osadniku wydostają się na zewnątrz poprzez przyłącze kanalizacyjne doprowadzające ścieki do osadnika. Przyłącze to połączone jest z kanalizacją wewnętrzną w budynku. Pion kanalizacyjny musi być zakończony rurą wentylacyjną wyprowadzoną nad dach i połączoną bezpośrednio z atmosferą.

Osadnik gnilny będzie spełniał swoje funkcje zgodnie z przeznaczeniem przy zachowaniu następujących warunków:

  • czas zatrzymania ścieków w osadniku: 3 doby
  • zużycie wody przez użytkownika: 150 l/db
  • pojemność osadników: dostosowana do liczby osób w gospodarstwie domowym
  • czas sedymentacji ścieków w osadniku: 2-4 godziny
  • czas fermentacji osadów ściekowych: nie mniej niż 180 dni
  • długości drenażu: minimum 30 mb
  • powierzchnia drenażu rozsączającego: 25-50 m2

Aby przydomowa oczyszczalnia ścieków funkcjonowała poprawnie muszą być zapewnione odpowiednie warunki odprowadzenia ścieków do gruntu (rozsączania). Grunt od początku życia na Ziemi był jednym z podstawowych odbiorników odpadów stałych i płynnych powstających w środowisku. Dzięki odkładaniu się odpadów organicznych w wierzchniej warstwie gruntu powstały gleby jako integralny składnik wszystkich ekosystemów lądowych i niektórych płytkich zbiorników wodnych. W przypadku odprowadzania ścieków do gruntu poniżej warstwy gleby (drenaż rozsączający) pod wpływem infiltracji ścieków dochodzi do biologicznej aktywacji gruntu - rozwija się tzw. błona biologiczna.

Duże nagromadzenie bakterii w wierzchniej warstwie pod powierzchnią drenażu to efekt zatrzymania zawiesin i koloidów, na których namnażają się bakterie heterotroficzne. Warstwa zakolmatowana z upływem czasu ulega powiększeniu wskutek wymywania koloidów i rozpuszczonych substancji biogennych powstałych w wyniku hydrolizy materii organicznej zdeponowanych w porach gruntu. Pod warstwą zakolmatowana występuje druga strefa, w której zmiany składu ścieków są efektem przede wszystkim procesów utleniania materii organicznej i azotu amonowego. W strefach tych zachodzące procesy organiczne przyczyniają się również do zniszczenia bakterii znajdujących się w ściekach. Procesy zachodzące w glebie są procesami tlenowymi, dlatego wymagają dostarczenia do gleby tlenu (rury wentylacyjne oraz odpowiednio duża granulacja złoża). Dobre natlenienie w glebie uzyskuje się w stosunkowo płytkiej warstwie maksymalnie do 1,0 m głębokości w tzw. strefie aeracji. Stąd też wynikają odpowiednie warunki zagłębienia drenażu rozsączającego i odległości od strefy saturacji, która powinna wynosić minimum 1,5 m poniżej dna rur rozsączających.

Zakres i warunki stosowania drenażu:

Drenaż rozsączający może być stosowany tam gdzie zwierciadło wody gruntowej w najwyższym położeniu znajduje się na głębokości większej niż 1,5 m od dna rury drenażu rozsączającego oraz gdy grunty są o odpowiedniej granulacji. Do określenia przydatności gruntu do podziemnego rozsączania ścieków stosuje się test przesiąkliwości tzw. test perkolacyjny. Znając rodzaj gruntu na podstawie dopuszczalnych obciążeń hydraulicznych gruntu określa potrzebny drenaż rozsączający. Obciążenie hydrauliczne drenażu rozsączającego według zaleceń polskich określa się w odniesieniu do l mb długości drenażu.

Ważne uwagi o drenażu:

  • zalecany spadek drenażu: 1%
  • odległość między rurami drenażowymi: min. 1,5 m
  • szerokość rowu drenarskiego: 0,5 m
  • długość jednej nitki drenażu nie powinna przekraczać 20 m
  • nitki drenażowe mogą być spięte w jeden system, mogą też być niezależne (pozwala na to indywidualny dla każdej nitki kominek napowietrzaj

Trzykomorowa 2250l
100 Przedmioty

Opis

Ilość mieszkańców [RLM]
2-5
Przepustowość (max. m3 / dobę)
0,75
Objętość całkowita [m3]
2,25
Długość L
2,5
Szerokość S
1,46
Wysokość H
1,8
Wysokość do wlotu – h [m]
1,26
Ilość włazów [szt.]
Ø315 - 3

Specyficzne kody